Van de voorzitter

Het jaar 2002 bracht voor ons ook de langverwachte onheilstijding. Na eerder dit jaar zijn Coby te hebben verloren heeft ook Jan Louwman dit leven verlaten. Jan was iemand die een groot deel van zijn leven enthousiast gewijd heeft aan de computerschaak wereld. De C.S.V.N. verliest ermee een van de oprichters, initiatiefnemer van de eerste Nederlandse computerschaaktoernooien en iemand die zich altijd intensief met het wel en wee van de vereniging bemoeide. Ik weet dat zeer veel leden hem zullen missen.

Jan Louwman

Jan was een bijzondere man, zonder rancune. Hij was de enige die ooit de toegang tot het Mens- Computer toernooi werd ontzegd, nadat ie zich weer eens op het laatste moment had teruggetrokken en ik dankzij inspanningen van Ries en Hans toch nog net een compleet deelnemersveld voor elkaar kreeg. Je moet je voorstellen: Jan zorgde soms voor wel 10 deelnemers en wat dat betekent voor een gigantische organisatie als die van het AEGON toernooi. Op het laatste moment moesten immers alle programma boekjes en vele naamplaatjes even herdrukt worden. Gelukkig kon hij later "als captain of operators" weer in alle luister hersteld worden. Het was zeker niet het enige conflict dat ik met hem had. Maar gek genoeg bleven we elkaar respecteren; waarderen zelfs. Hij heeft zich, ondanks zijn slechter wordende gezondheid, in latere jaren enorm ingespannen om bijvoorbeeld met zelf uit Duitsland gehaalde schaakcomputers gewoon weer met het Mens Computer toernooi mee te doen. Er bleef bij hem niks hangen.

Jan was een onbaatzuchtige man. In de herinnering verschijnt mijn vrouw die aan het eind van een Nederlands Kampioenschap kwam vertellen dat Coby bij haar had geklaagd dat Jan weer eens een heel dure schaakcomputer wilde weggeven. En dat paste bepaald niet in haar uitgavenpatroon van die maand. Met medeweten van de dames, heeft de voorzitter het toernooi gewoon afgesloten zonder hem het woord te geven.

Jan was iemand met veel eerzucht. Hij was er trots op dat ie de electronica-persprijs had gewonnen. De redacteur had er altijd enorm veel werk aan, omdat zijn concepten wemelden van de stijl- en taalfouten. Er zijn wat conflicten op dat gebied in het bestuur besproken..... Sicco Kooi stelde waarschijnlijk terecht vast dat het boek van Jan door hem was geschreven. Toch blijft vooral in herinnering dat ik heel wat uurtjes geboeid de artikelen van Jan heb gelezen. Hij wist alle nieuwtjes altijd als eerste door zijn uitgebreide internationale kennissenkring.

Lange tijd namen wij zijn gezondheidsklachten niet serieus. Ik zie hem nog ketting-sigaren roken, erover klagend dat ie zich niet goed voelde. Achteraf kun je vaststellen dat alle ziekten waar hij over klaagde in bedwang werden gehouden door zijn enorme energie en enthousiasme voor schakende computers. Dat medicijn verloor zijn werkzaamheid toen Coby plotseling overleed. Jan had natuurlijk gelijk toen hij zei dat ie zich niet had laten bestralen als hij maar geweten had dat het met Coby zo snel zo slecht zou gaan. Gelukkig zijn ze weer herenigd.

Jan en Coby Louwman